| WZORZEC RASY |
| Cechy charakterystyczne |
| Wygląd ogólny |
Powinien robić wrażenie psa o dużej sile w stosunku do swojego ciężaru i wzrostu. Pies mocny, umięśniony a zarazem zwinny i elegancki w ruchach. Czujny na sygnały otoczenia, zwarty o niezbyt długich kończynach, bardzo odważny. |
| Głowa |
średniej długości, dobrze wysklepiona. Czaszka szeroka,
wyraźnie widoczne mięśnie policzkowe. Stop wyraźnie zaznaczony, uszy osadzone
wysoko. |
| Uszy |
mogą być cięte lub nie. Uszy nie cięte powinny być krótkie,
lekko załamane lub wysoko załamane do przodu. Uszy wyraźnie obwisłe stanowią
wadę. |
| Kufa |
średniej długości, w części górnej zaokrąglona, o linii wyraźnie
opadającej pod oczami. Szczęki silnie zarysowane. Szczeka dolna ( żuchwa )
powinna być mocna, zdolna do silnego chwytu. |
| Oczy |
ciemne, okrągłe, głęboko osadzone, szeroko rozstawione. |
| Wargi |
równe i zwarte, bez odcinków obwisłych. |
| Uzębienie |
górne siekacze dotykają zewnętrznej powierzchni siekaczy
dolnych. |
| Trufla nosa |
zdecydowanie czarna. |
| Szyja |
ciężka, nieco wygięta, zwężająca się od łopatek ku nasadzie głowy. Średniej długości, brak podgardla. |
| Tułów |
| Ramiona |
silne i umięśnione, szerokie, ukośnie osadzone łopatki. |
| Górna linia |
grzbiet krótki, nieznacznie opadający od kłębu ku zadowi. Zad krótki, łagodnie opadający do nasady ogona. Lędźwie lekko wysklepione. |
| Klatka piersiowa |
żebra dobrze wysklepione, szerokie i płaskie, dobrze związane między sobą. Kończyny przednie rozstawione, aby umożliwić rozwój szerokiej i głębokiej klatki piersiowej. |
| Ogon |
stosunkowo krótki w proporcji do rozmiarów psa, nisko osadzony,
wyraźnie zwężający się ku końcowi, nie zawinięty. Nie powinien być noszony
powyżej grzbietu. Nigdy cięty. |
| Kończyny |
| Kończyny przednie |
proste, o silnym i zaokrąglonym kośćcu. Zwarte,
pionowe śródręcze. Brak najmniejszego wygięcia ku przodowi. |
| Kończyny tylnie |
dobrze umięśnione, o wydłużonych, stopniowo zwężających się podudziach, nie wykrzywione ani do środka, ani na zewnątrz. Łapy średniej wielkości, zwarte, dobrze wysklepione. |
| Ruch |
elastyczny, bez kołysania, nie toczący się. W kłusie - ruch symetryczny. |
| Szata |
| Sierść |
krótka, przylegająca, twarda w dotyku i lśniąca. |
| Maść |
dopuszczalne wszystkie typy umaszczenia, jednolite, kolorowe i łaciate. Umaszczenie jednolicie białe, z ponad 80 % przewagą bieli, czarne podpalane brązem i wątrobiane nie powinny znajdować specjalnego uznania. |
| Ciężar i wzrost |
ciężar powinien być proporcjonalny do wzrostu.
Najwłaściwsza wysokość w kłębie:
pies 46-48 cm, suka 43-46 cm. |
| Wady |
| Do wad zalicza się: |
trufla z wągrzycą, jasne oczy, wągrzyca na powiekach, ogon zbyt długi lub źle noszony, przodozgryz lub tyłozgryz, u samców - nieprawidłowo wykształcone jądra w mosznie, zbytnia agresywność lub zbytnia tchórzliwość |
|
Wszelkie odchylenia od cech charakterystycznych, opisanych we wzorcu, stanowią wadę, która musi być oceniana w zależności od stopnia jej występowania
|
Historia
Pochodzenie jego jest takie same, jak bulteriera i staffordshire bulteriera.
W XVIII i XIX wieku w Anglii ulubioną rozrywką gawiedzi były walki zwierząt. Na specjalnych arenach pies walczył z niedźwiedziem, bykiem, nawet lwem, ale najczęściej z drugim psem. Najbardziej przydatny do tego sportu okazał się bull and terrier czyli krzyżówka mocnego, upartego buldoga ze zwinnym i sprytnym terrierem. Uchwałą brytyjskiego parlamentu z 1835r. widowiska te zostały zakazane.
Brytyjscy imigranci, masowo napływający w połowie XIX w. do Stanów Zjednoczonych, przywieźli ze sobą bull and terriery i zaczęli na nowym terenie uprawiać swój ulubiony "sport". Te walczące psy nazwano: Pit Bull Terrier, Pit -Dog (pit - arena do walki), American Bull Terrier, Staffordshire Terrier, Yankee Terrier lub Half and Half. Amerykanie importowali z Anglii dużo bull and terrierów, krzyżowali je - być może z bokserem lub bulterierem - tak, aż pies ten stał się większy i mocniejszy od swych przodków.
W roku 1880 w Kalamazoo, Michigan, staraniem C.B. Bennetta opracowano regulamin walk psów, założono księgę hodowlaną i powołano do życia United Kennel Club. Do dziś do tej organizacji należą ci, którzy hodują pit bullteriery
Obecnie rasa ta robi wielką karierę w Europie, szczególnie w Niemczech; coraz więcej tych psów jest i w Polsce. Uważa się, że są to nieustraszone psy obrończe, doskonale spisują się na konkursach posłuszeństwa i agility.
W Stanach trzymane są także jako psy myśliwskie, na grubego zwierza, ale głównie jako towarzyskie, przy rodzinie. Bawią się dobrze z dziećmi, są pojętne i zrównoważone. Nie cofają się przed niczym - zauważymy to już u szczeniaka. Jest lojalny, inteligentny, czuły, pracowity, z temperamentem, kochający ludzi. Wyjątkowo tolerancyjny, chętny do nauki i wszelkich zabaw ze swoim panem.
Jego ogólna budowa, siła oraz zwinność mogą być wykorzystywane zarówno w pozytywnym jak i negatywny sposób. To, jak go ukształtujemy zależy od nas samych. Amstaff lubi dużo ruchu, zabawy, w szczególności z dziećmi. Jest przyjaźnie nastawiony do swoich opiekunów i ich przyjaciół, oraz do każdego, kto ma przyjazne intencje. Jest generalnie bardzo przyjacielską, stabilną i bezpieczną rasą, mimo, że w ostatnich latach niektórzy ludzie zaczęli wykorzystywać tę rasę do niecnych celów, a media zniekształciły prawdziwy obraz sytuacji.
Agresja w stosunku do ludzi nigdy nie była i nadal nie jest istotą Amstaffa
|